عشق با نداهای تو در شب های من معنا می گیرد

با سکوت شب و عشق بازی های من بر روی این کاغذ های سپید ...

نگاهم کن ...

 ُهرم نگاهت را دوست میدارم که همچون آفتاب 

         بر وجود سرما زده ی زمستانی ام گرما می بخشد !

در آغوشم بگیر تا در تو ماوا کنم ...

تا در ُهرم نگاه های همیشگی ات آرام بگیرم ...

هر تپش قلبم نام تو را با من تداعی میکند و ...

میدانم روزی از این روزها ...

 روزگار هم از این همه عشق به ستوه میآید و با من همراه میشود ...!

                                                            میدانم ...