تپش قلب

آن کلاغی که پرید از فراز سر ِما 

و فرو رفت در اندیشه آشفته ابری ولگرد 

 و صدایش همچون نیزه کوتاهی، پهنای افق را پیمود 

 خبر ما را خواهد برد به شهر  

 همه می‌دانند، همه می‌دانند که من و تو 

 از آن روزنه سرد عبوس باغ را دیدیم 

 و از آن شاخه بازیگر دور از دست 

 سیب را چیدیم.  

یا ابا صالح مددی(عج)  

فلسفه الاکلنگ:  

اثبات بزرگی کسی است که 

فرو مینشیند تا دیگری پرواز کند. 

  بزرگترین تراژدی زندگی این است  

 که خیلی زود پیر میشویم و  

خیلی دیر عاقل ...

  کاش میشد همچو اواز خوش یک 

     دوره گرد زندگی را بار دیگر دوره کرد...  

            افسوس....

ارد بزرگ میگه:  

راهی جز نرمش و بازی با زندگی نیست.

بقراط میگه: 

 حاصل من از فضل فقط این شد 

  که بر جهل خود دانا شوم.

فلک سیاره بخت من اندر اسمان گم شد 

همایونی ، سهیلی داشتم اندر خزان گم شد 

کشیدم تیره اهی از جگر ، اما نشان گم شد 

زاندوه غمت ، در سینه ام راه فغان گم شد 

عقل بیهوده سر طرح معما دارد   

 بازی عشق مگر شاید و اما دارد 

 در خیال آمدی و آینه ی قلب شکست 

  آینه از امروز تماشا دارد 

  نفس سوخته دارم به شتابید ای خلق 

  قطره ای قصد نشان دادن دریا دارم 

 عشق رازیست که تنها به خدا باید گفت 

  چه سخن ها که خدا با من تنها دارد  

غم عالم نصیب جان ما بی