دفتر شعرم:
چقدر دوست داشتم دیگران حرفهایم را بفهمند ...چقدر دوست داشتم نگاه خیس مرا
درک کنند.. چقدر دلم می خواست یک نفر به من بگوید چرا لبخندهای تو اینقدر
بی رنگ است، ا ما کسی نبود . . . همیشه من بودم ... من و تنهایی و این دفتر
شعرم
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۰ ساعت 21:19 توسط sevda
|
در کنار خطوط سیم پیام